blog layouts

blog layouts

Saturday, November 04, 2006

Εδώ και κάτι μήνες, όλο ένταση, φωνές και τσακωμούς για τα πιο απλά .
Έκανα υπομονή, δεν ξέρω γιατί, ίσως δεν ήθελα να χάσω κάποιες υπέροχες στιγμές που μου χάριζες.
Ίσως πάλι να μην ήθελα να χάσω εσένα.
Όμως ο καιρός περνούσε και το μόνο που είχε καρφωθεί στο μυαλό μου ήταν η φυγή.
Ένιωθα πως πια δε με γεμίζεις όπως πρώτα.
Δεν έχουμε να πούμε τίποτα, αλλά και αν ανοίγαμε ένα θέμα, οτιδήποτε, το τέλος ήταν πάντα ένας τσακωμός.
Δε θα σκεφτώ ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο, το μόνο που θέλω είναι να κρατηθώ μακριά σου.
Φθορά σε όλα, με κούραζες πολύ, γκρίνιαζες ακόμα και για ανόητα πράγματα, καθημερινά.
Ίσως να σε είχα κουράσει και εγώ, ποιος ξέρει;
Σου ζήτησα για λίγο να μη συναντιόμαστε.
Ήθελα να δω αν θα ήταν αισθητή η απουσία σου, αν μου ήσουν απαραίτητος.
Η φωνή σου άρχισε να τρέμει και να κομπιάζει.
Άκουγα πως προσπαθούσες τάχα να κρύψεις έναν λυγμό.
Θεέ μου, δεν είναι δυνατόν , έκανες πως έκλαιγες .
Έπεσες τόσο πολύ στα μάτια μου.
Ήταν μια κακοπαιγμένη , τραγικά κακοπαιγμένη παράσταση.
Έκανες ακριβώς ότι αντιπαθώ, προσποιηθηκες .!
Αηδιάζω, είναι σκληρό , απαίσιο, όμως δε μπορώ, θα σου το πω , σιχαίνομαι, ΣΕ σιχαίνομαι.
Τώρα πια είμαι σίγουρη για την απόφαση μου.